Generalny Inspektor Informacji Finansowej
  
Dyrektywa Rady Wspólnot Europejskich z dnia 10 czerwca 1991 r. 
w sprawie zapobiegania wykorzystania systemu finansowego w celu prania pieniędzy
wprowadziła obowiązek określenia w prawie wewnętrznym zjawiska prania pieniędzy, zgodnie z definicją art.1 Dyrektywy oraz określiła procedury zapobiegania temu zjawisku, głównie w systemie bankowym. 

Zadania Generalnego Inspektora Informacji Finansowej: 

- pozyskiwanie, gromadzenie, przetwarzanie i analizowanie uzyskiwanych informacji o zdarzeniach wskazujących na uzasadnione podejrzenie prania pieniędzy, 
- badanie przebiegu transakcji o których GIIF jest informowany przez instytucje podlegające ustawie, 
- inicjowanie procedury wstrzymywania transakcji, co do których zachodzi podejrzenie, że chodzi o pranie pieniędzy, 
- inicjowanie procedury blokady konta, 
- opracowywanie i przekazywanie uprawnionym organom zawiadomień o podejrzeniu zaistnienia przestępstwa, 
- podejmowanie innych działań w celu przeciwdziałania przestępstwom prania pieniędzy (np. szkolenia), 
- współpraca z zagranicznymi FIU. przeprowadzanie kontroli realizacji ustawy przez IO. 

Branżowy wykaz "instytucji obowiązanych" do przesyłania danych Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej (GIIF):

- banki, oddziały banków zagranicznych
- banki prowadzące działalność maklerską
- domy maklerskie
- Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych
- podmioty prowadzące działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach
- zakłady ubezpieczeń, główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń
- pośrednicy ubezpieczeniowi
- fundusze inwestycyjne
- towarzystwa funduszy inwestycyjnych
- spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe
- Poczta Polska
- przedsiębiorstwa leasingowe
- przedsiębiorstwa factoringowe
- kantory
- przedsiębiorcy pośredniczący w obrocie nieruchomościami